Het einde nadert………

Helaas zit m’n reis er onverwacht iets sneller op dan ik had verwacht. Een aantal dringende zaken in Nederland noodzaken mij om terug te komen. Maar aangezien ik ook wel een beetje last van heimwee begon te krijgen is de timing niet al te slecht! Op dinsdag 14 aug zet ik weer voet op Nederlandse bodem. Mel blijft in Australixeb, we gaan er samen over nadenken hoe nu verder. Als we samen verder gaan dan zal xe9xe9n van ons een grote stap moeten maken. En aangezien ik niet in Australixeb wil wonen en zij het liefs wel zitten we met een probleempje….. Maar geen probleem zonder oplossing! We nemen nu even de tijd om te kijken of en eventueel hoe we samen verder gaan.

Tot snel allemaal!

ps. Niels ik heb je raad opgevolgd en m’n lange haar verwijdert…….

Nu dan maar weer een update van wat we echt allemaal doen. Vanaf Alice Springs waren we van plan om naar Darwin te reiden Darwin ligt in het uiterste noorden van Australixeb.  Absoluut de moeite om naar toe te gaan maar eigenlijk alleen leuk als je een 4wd hebt. We hebben uiteindelijk besloten om niet naar Darwin te gaan maar om meteen naar de oostkust te rijden, scheelt ook weer 3000 km achter het stuur…… In drie a vier dagen zijn we naar de kust gereden, drie dagen saaie omgeving. Komen we eindelijk bij de kust in de buurt begint het te regenen! Meer dan een week regen gehad in en staat waar ze 320 dagen zon hebben. Ja en dan is het ook hier niet echt een plezier om rond te lopen en dingen te doen. Maar toen ging de regen en kwam de zon…… De stranden zien er plotseling heel anders uit! De Australische stranden horen wat mij betreft bij de mooiste die ik ken, geen wit zand maar de uitgestrektheid en de rust op de stranden maken erg veel goed kan ik je zeggen. Geen strandtenten of drukke boulevards maar palmbomen is het enige wat je ziet als je op het strand ligt. Via Townsville, Mission Beach en Cairns nu aangekomen in Port Douglas. Een rustig plaatsje met veel restaurantjes en barretjes. Van hieruit hebben we eet trip gemaakt naar Cape Tribulation x93where the rainforest meets the seax94 is waar, het regenwoud eindigt in de zee,  erg indrukwekkend als je van natuur houdt. Daar een groep ontzettend leuke Canadezen ontmoet waar we vijf dagen hebben opgetrokken. Nu weer terug in Port Douglas en het plan is om hier een paar weken te blijven. Mel heeft een tijdelijk baantje als kok zodat we wat extra cash hebben en leuke dingen kunnen doen. Australixeb is namelijk een stuk duurder dan Azixeb en Centraal Amerika… Ik vermaak me best, ben sinds we aan het rond touren zijn weer aan het hardlopen geraakt en het begint behoorlijk verslavend te worden….. doe inmiddels 60 km per week. Dus John, ik daag je hierbij nu alvast uit voor de twintig van Alphen volgend jaar!

Groeten allemaal en ik duim voor jullie dat de komende weken daar ook lekker de zon gaat schijnen!

Soms heb je van die dagen, je wordt wakker en je denkt bij jezelf  LTD. Is de ochtend anders dan gisteren? Nee eigenlijk niet maar toch LTD….. We maken een ontbijt naast de campervan en genieten van het uitzicht op zee, LTD. Wandeling op het kilometers lange strand, palmbomen aan de ene kant, blauwe zee aan de andere, de zon op je ontblote lichaam en luisteren naar Coldplay (verveelt nooit….toch Sjaak?), LTD. In de middag zwemmen, berg beklimmen, duiken, krokodillen spotten of gewoon genieten van de dag, LTD. Interessante, leuke of gekke mensen ontmoeten, met ze praten, met ze sporten, met ze eten, s x92avonds  kampvuur met zx92n allen op het strand……..LTD.

Ik raad het iedereen aan, LTD….Live the dream.

Cape Tirbulation Cape Tirbulation Port Douglas

Natuurlijk wil ik via deze weg Eva en Niels nog een keer feliciteren, eindelijk heeft Niels de stoute schoenen aangetrokken en Eva ten Huwelijk gevraagd! Ik zorg zeker dat ik in Nederland ben als het zover is!

En Sam en Alesandro, van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie dochter Julina!

Zo eindelijk is onze rondreis door Australixeb begonnen! Na twee weken logeren bij vrienden van Mel in Melbourne. Was erg gezellig, blijk ik nog handig te zijn ook, heb tuinpad aangelegd en betonnen vloer gestort…..zoals je begrijpt heb ik geen garantie gegeven. Heleen is ook nog een weekend langs
geweest, erg gezellig. Helaas voor haar is zij inmiddels weer terug in Nederland maar wel met een nieuwe baan, succes Heleen! Omdat het hier winter is en toch wel behoorlijk koel (sx92nachts ongeveer 4 graden) hebben we ervoor gekozen om niet eerst de oostkust te bezoeken maar eerst de outback, hier is het overdag tenminste lekker weer. Zodra je de stad uit bent wordt het rustig op de weg, lekker doorrijden dus. Onze eerste doel was
de great ocean road, een schitterende weg langs de oceaan, die eindigt bij de twaalf apostelen. Een formatie rotsen in de zee, erg gaaf. Hierna Adelaide een erg plezierige stad. Vanuit Adelaide zijn we het binnenland ingetrokken, hier kom je meteen bijna niemand meer tegen. Niet zo gek want er is ook niets. En in de enkele dorpjes die je tegenkomt hebben ze allemaal gekke afwijkingen, maar ja wat wil je ook als er tachtig inwoners zijn en het volgend dorp is tweehonderd km verderop…..dan is het niet zo verwonderlijk als je vrouw ook je nicht blijkt te zijn en dan krijg je dat. Zag zelfs een man met twee hoofden….. of heb ik dat gedroomd nou ja ik weet het niet meer. Na een paar dagen rijden aangekomen in Coober Pedy. Een mijnwerkers stadje waar naar opaal wordt gegraven. Coober Pedy voorziet in 75% van de wereldproductie! Wel leuk om te zien hoe dat gaat, er zijn hier geen grote bedrijven die dat doen maar allemaal xe9xe9n of tweemans bedrijfjes. Bij de gemeente kan je een stuk grond huren voor een jaar en dan graven maar…. Het is per wet verboden om de gegraven holen weer dicht te storten, rondom Coober Pedy bevinden zich ongeveer 250.000 kuilen van ongeveer 24 mtr diep, en natuurlijk evenveel hopen zand. Sterven ieder jaar een aantal mensen omdat ze in een gat vallen. In Coober Pedy woont de helft van de bevolking in huizen die zijn uitgegraven onder de grond. In de zomer loopt de temp hier rustig op tot 45 gr overdag en 35 sx92nachts, in de winter overdag ongeveer 20 en 4 in de nacht….. In de uitgegraven
huizen is het altijd 24 graden, hoe warm of koud het buiten ook is, wel een beetje donker… Van hieruit
doorgereden naar Ayers Rock. Tja een grote rots dacht ik, moet daar nou zoveel moeite voor gedaan worden (400 km omrijden). Bleek toch wel erg de moeite waard te zijn. Ayers Rock is een gigantisch monoliet…..ja dat dacht ik ook, wat houdt dat in dan. Het is een berg die bestaat uit een stuk steen. Erg groot…… De kleur is waanzinnig, rood/bruin en bij zonsondergang verandert hij voortdurend van kleur. Natuurlijk hebben we de rock ook nog beklommen, erg steil maar zeker de moeite waard, wat een
uitzicht! Vanaf Ayers Rock vertrokken naar Alice Springs.

Ok ok ik zal jullie niet langer in spanning houden. Hier mijn of beter onze nieuwe vriendin….. Gekocht van een Nederlands stel en Mel had er vrede mee dat de Nederlandse kleuren op de van staan en niet de Australische. Met deze van zullen we dus ongeveer vijf maanden door Australixeb gaan reizen, we zullen zoveel mogelijk de route gaan volgen zoals aangegeven op de bijgevoegde kaart van Australixeb. Zoals ik al eerder gezegd heb is zij half Nederlands, hebben haar van een Nederlands stel overgenomen. Zij voorziet in de basisbehoefte zoals wij die denken nodig te hebben zoals een (groot) bed, koelkast en alles om te koken. Na jullie reacties naar aanleiding van mijn vorige verhaal ben ik bang dat jullie een beetje teleurgesteld zullen zijn in de spanning van het verhaal maar jullie hadden beter kunnen weten….. Goed geraden Petra….jij was de enige die direct vroeg wat voor een auto ik had gekocht. Natuurlijk ga ik jullie weer zoveel mogelijk op de hoogte houden, 22 mei zullen we vertrekken vanuit Melbourne. Tot snel!

Helaas is de computer erg langzaam dus meer foto’s volgen later!

Melbourne

Zo ons laatste stukje azie zit erop, we zijn veilig geland in Australixeb. Vanuit Bangkok zijn we naar Kota Kinabalu in Borneo  gevlogen. De bedoeling was om van hieruit naar Sipidan door te reizen en daar te gaan duiken. Maar in Kota Kinabalu kregen we te horen dat het nog minimaal acht uur met de bus was en dat een pakkage van drie dagen duizend dollar kost…… dat ging dus ver boven ons budget! We hebben toen besloten om twee nachten op het eiland te blijven. De volgende dag ben ik gaan raften, erg gaaf daar! Met een oud treintje word je in de rimboe naar het startpunt van de rivier gebracht waarna je in anderhalf uur naar beneden raft. Leuk om te zien hoe bang Aziaten zijn voor water….waar wij gewoon het water in sprongen om te zwemmen bleven zij steevast in de boot zitten en als er al eens een uit de boot viel was het enige wat hij/zij kon doen om hulp roepen….. Eenmaal op de kant hadden ze allemaal weer een grote mond…..herkende daar wel iets in. Vanaf Borneo zijn we toch maar naar Kuala Lumpur gevlogen, zat niet in de planning maar we hadden nog wat dagen over. Was weer erg gezellig daar….natuurlijk nog even wezen eten bij de rode kleedjes, kwam daar nog een stewardess tegen die Joost en ik daar in november ook ontmoet hadden. In KL veel lekker gegeten en ook hier weer veel te veel geshopt…. Azixeb is naar mijn mening toch wel het walhalla voor iedereen die van shoppen houdt. Natuurlijk kan je hier alles in fake krijgen maar ook voor het echte spul ben je hier op de goede plaats, heb nog nooit zoveel mooie winkels bij elkaar gezien als hier in Singapore, Bangkok of Kuala Lumpur!!! Na drie nachten, de bedoeling was twee maar Mel werd een beetje ziek, zijn we vertrokken naar onze laatste plaats in Maleisixeb, Tioman. Een eilandje ten zuidoosten van Maleisixeb. Wat een bizar mooi eiland is dat! Heel ruige natuur die overloopt in de zee, echt bizar. Vrij rustig daar, we hebben een dagexcursie gedaan met een klein bootje, een dag op het strand om na twee nachten weer te vertrekken naar Singapore. Vanuit Singapore met Singapore airlines x93a great way to flyx94  naar Melbourne gevlogen. Wat een kutvlucht was dat zeg! Een nachtvlucht van bijna acht uur. Iedereen zecht dan wel dat het zox92n goede airline is maar geef mij maar gewoon KLM! Bij de KLM laten ze je sx92nachts gewoon met rust, die meisjes zijn zelf moe van het feesten dus die werken niet, bij Singapore Airlines daarentegen blijven ze je de hele nacht lastig vallen met vragen of je nog iets wilt eten of drinken……maar goed we hebben het gehaald.

Tja en wat betreft mijn nieuwe vriendin, Mel is overal van op de hoogte en heeft er vrede mee. De plannen zijn dat ik de komende zes maande met haar door Australixeb ga reizen. Vanuit Melbourne via Sydney langs de kust omhoog reizen om via het binnenland weer terug te komen naar Melbourne. Ik zal haar in mijn volgende verslag aan jullie voorstellen, ze is trouwens half Nederlands….

Groetjes

Daar gaan we dan van centraal Amerika via LA, en Taiwan naar Singapore. Wederom een lange en vermoeiende reis. Maar met Singapore Airlines dus veel films! Joost zoals jij zal begrijpen voelde het als thuiskomen in Singapore…. Wat een verschil met centraal Amerika, (veel) warmer, beter eten, goedkoper, veiliger gevoel en vriendelijker mensen…… Wat heb je dan eigenlijk te zoeken in centraal Amerika zal je denken, dat denk ik nu dus ook ha ha

Singapore
Eigenlijk hebben we daar niet veel meer gedaan dan de stad een beetje bekijken en shoppen, dit is echt het paradijs voor mensen met te veel geld, wat een winkels.

Thailand
In Thailand via Phuket naar Phi Phi eiland (bekend van film de beach)
Phi Phi is een must have seen voor Back Packers, Het is een mooi eiland maar vooral het nachtleven houdt er niet op. Voor mij was het wel lekker om eindelijk eens warm zeewater te voelen, dacht ik in de carribien nog vaak “m’n huid m’n huid” daar heb ik hier dus geen las van, water is dertig graden!!!!! Vanaf Phi Phi vertrokken naar Ko Samui, maar na een lange reisdag en twee uur wachten op de ferry kregen we te horen dat de ferry kapot was hmmmm. Toen maar besloten om naar ander eiland te gaan, Ko pha Ngan, bij Hugo en Simone bekend…..Fool Moon party! Iedere maand bij volle maan feest op het strand, tussen de 10 en 30 duizend mensen. Maar natuurlijk worden alle mogelijkheden aangegrepen om dit vaker dan een keer per maand te doen. Dus we hebben de after moon, half moon en nog een paar andere varianten. Eigenlijk komt het er op neer dat het ook hier iedere dag feest is. Als je nu denkt die Tamme is flink aan het feesten dan moet ik je teleurstellen, laat het een beetje aan me voorbij gaan en probeer iets meer op de dag te genieten….ach ja we worden allemaal een dag ouder.
Na twee dagen vertrokken naar Ko Tao, duikers paradijs, niet omdat het zo mooi is om te duiken maar vooral goedkoop! Mel had haar padi nog niet dus dit leek ons de kans om het te halen. Voor een cursus voor Mel betaalde we 200 euro en dan krijg je er gedurende de cursus gratis verblijf bij! Een hut op het strand met douche en toilet. Voor een losse duik betaalde ik tussen de 10 en 20 euro. Uiteindelijk was het weggegooid geld want Mel heeft de cursus niet afgemaakt, beetje last van watervrees. Na drie dagen zijn we vertrokken naar Bangkok. Mooie stad met veel koopjes! We hebben inmiddels dan ook aardig wat kleding ingeslagen….. Hugo nog bedankt voor de tip van restaurant Cy’an, errug lekker gegeten daar! Verder vooral wat Tempels bekeken, en s’avonds de stad in om de hectiek te beleven. Wel apart, in bepaalde straten vragen ze constant of ik wil pingpongen… geen ping pongtafel te bekennen, wel veel barretjes……
Morgen vertrekken we naar Sabah, Maleisie om daar te gaan duiken vanaf het eiland Sipidan, moet een der beste plekken van azie zijn….

Later meer!

Eindelijk is het dan zo ver…. Cuba here i come! Met een beetje vertraging, die oude Rusische toestellen haperen af en toe een beetje, dan toch eindelijk voet op Cubaans grondgebied. Vanaf het vliegveld met de taxi naar hotel, en daar zit m`n lieve moeder al op me te wachten. Zij was een half uur eerder aangekomen dus alles was goed getimed. De eerste week was een rondreis per bus en de tweede week was heerlijk bijkomen op een all inclusive resort! Mel zou zich de tweede week bij ons voegen maar zij verraste ons door de derde dag al aan te kloppen. Ze is vanaf dat moment bij ons gebleven. Cuba blijft een bijzonder land om te reizen, zeker als je ook andere landen in midden Amerika hebt gezien. In de meeste landen in midden Amerika heerst toch wel erg veel armoede, veel daklozen en zieken op straat. In Cuba is dit toch anders, rijk zijn ze geen van allen maar ze hebben allemaal een dak boven hun hoofd en ze krijgen te eten. Maar ja wat is dit allemaal waard als je geen vrijheid kan ervaren…..hmmm nog maar eens goed over nadenken wat ik daar van vind. Helaas heb ik geen foto`s van de eerste week want ik was zo slim om m`n fototoestel te verliezen. Gelukkig had ik nog een reserve voor de tweede week.

Wat een verschil, na een week rondreizen door het land aankomen in een mooi resort dat van alle gemakken is voorzien. Schitterend zwembad, direkt aan zee, eten en drinken zoveel je maar wilt…..de resultaten daarvan zijn dan ook duidelijk aanwezig ;-(  ha ha Denk toch wel dat ik zoxb4n vijf kilo in een week ben aangekomen. Iedere dag een lunch die bestond uit vers gegrilde vis, krab, frites en veel te veel wijn, het geheel afblussen met een paar glazen champagne en dan maar weer voorbereiden voor het diner….Ik kan je vertellen dat dit na drie maanden budget reizen een zeer aangenaam geheel is geweest. Heb in die week ook geleerd dat het af en toe geen kwaad kan om naar je moeder te luisteren. Een ouder echtpaar, ongeveer 80 jaar oud, kwam uit de eetzaal lopen en zijn wandelstok zat in de knoop met haar handtas. Dus mijn lieve moeder zegt, attent als ze is, robert ga jij die mensen even helpen. Ik vond dat niet zo nodig, dacht dat ze zich wel zouden redden……..Nog geen tien seconden later liggen ze samen op de grond en stroomt het bloed uit haar gezicht oeps…volgende keer toch maar wat behulpzamer zijn. Hoewel, misschien kunnen ze het gewoon per wet verbieden dat mensen boven de zeventig nog op vakantie gaan dan had dit ook niet gebeurt….of draai ik nu een beetje door? Verder echt een fantastiche tijd gehad, met Mel, het gaat nu echt heel lekker tussen ons, maar vooral mijn fantastische moeder. Besef na deze twee weken toch wel weer dat ik ontzettend trots op haar ben en heel veel van haar hou!

What`s next….? Zoals ik jullie al verteld had zat er nog een verrassing in de lucht. En nee we gaan nog niet trouwen, Mel is ook niet zwanger (denk ik) wat dan wel… We vertrekken vanavond naar Azie, landen in Singapore zullen drie weken rondreizen door maleisie, dit keer oostkust, en Thailand om daarna door te reizen naar Australie! We vonden het toch wat verstandiger voor onze relatie om een aantal zaken op een andere manier aan te gaan pakken. Hoe lang ik in Australie zal blijven zal helemaal afhangen van onze relatie en hoe ik me daar voel, als alles goed voelt blijf ik misschien wel down under maar dat is voor later zorg. In ieder geval heb ik voor jullie allemaal een goedkope slaapplaats zolang ik daar ben!

Ik hou jullie op de hoogte!

Waar was ik gebleven…. Even de weg kwijt maar inmiddels gaat alles weer zijn gangetje, hoewel………

Na mijn tocht door de jungle in Guatemala eindelijk onderweg naar het strand. Belize here we come. Samen met Joe, die ik tijdens de jungletour heb ontmoet zijn we onderweg gegaan met de bus, ongeveer zes uurtjes rijden. Vanuit Belize city zijn we direct vertrokken naar een eiland Cay Caulker, een der beste duikplekken in de omgeving. Wat een verschil is dat……Je komt op het eiland en alles is rasta, go slow en ineens heb je heeeeel veel broers "joh bro how ya doing" Samen met Joe en huisje op het strand genomen en genieten maar. we zijn vier dagen op het eiland gebleven, ik ging iedere dag duiken en Joe speelt op zijn gitaar, wat hij erg goed deed by the way! Echt een heerlijke tijd gehad daar. Na vier dagen zijn we vanaf het eiland vertrokken met een zeilboot om dan in drie dagen af te zakken naar het uiterste zuiden van Belize. ook dit was weer erg relexed om te doen. Hoewel doen…..niets doen daar kwam het eigenlijk op neer, voetjes in het water, af en toe een paar dolfijntjes en verder genieten van het mooie weer. De eerste nacht sliepen we op een verlaten eilandje wat naar schatting niet groter was dan 50 bij 30 meter……. Oppassen dus want met alle rum die er geschonken werd kreeg ik opeens het gevoel dat ik wel heel goed kan zwemmen, de meeste van jullie weten dat dat een overschatte gedachte is ha ha ha. Maar goed ik ben de nacht gelukkig zonder kleerscheuren dorgekomen. De volgende dag vroeg weer op om verder te varen naar het volgend eiland. Dit keer geen onbewoond eiland maar des te gezelliger wan er was wel een bar…… Vanaf dit eiland, Cay Tobacco ben ik met nog vier anderen met een speedboot naar het vasteland gegaan omdat ik niet te ver naar het zuiden wilde afzakken. Hier in de buurt zit namelijk een drumschool waar je kan leren ehhh ja drummen dus. Afrikaanse drum en je maakt dan ook je eigen drum. Dit leek me dus wel een leuke uitdaging.…. Helaas verliep het alemaal iets anders. Om in het plaatsje te komen waar die school zit moet je de bus om vijf uur in de ochtend nemen, en toen lag ik nog lekker in mijn bedje te slapen. Heb toen maar een andere bus genomen en de buschauffeur gevraagd mij zo dichtbij mogelijk af te zetten, zodat ik de rest kan liften. Zo gezegd zo gedaan. Ik sta daar dus te wachten in de zon en na anderhalf uur nog niemand die me mee wild nemen. In de tussentijd had ik het idee dat m`n onderbeen erg aan het verbranden was dus nog maar wat extra zonnecreme dacht ik. Toen zag ik toch wel erg veel vliegen en begon het ineens ook wel erg te jeuken…….Werd het zat en heb de bus naar elize city genomen. De volgende dag bleek het inderdaad niet verbrand te zijn maar had ik wel allemaal rare bloedblaren in plaats van gewone bultjes….. gelukkig was alles na een paar dagen jeuk weer over. Tja en toen mijn verhaaltje wat jullie allemaal kennen…… Met de bus naar Cancunb om met een duitse naar Cuba te gaan. Niet dus. Ben uiteindelijk wel blij dat ik niet zo lang met die duitse opgescheept zat, ik bedoel de eerste avond dat ik haar ontmoette hebben we samen zo ongeveer de gevele wereldproblematiek opgelost dus ik dacht dag twee zo eindelijk tijd voor en beetje lol, bleken er gewoon nog meer problemen opgelost te moeten worden……. Dus alle anderen naar Cuba, en ik naar Tulum. Een backpackersplaatsje aan de zee. Een erg gezellig hostel gevonden met een grote tafel in de tuin waaraan iedereen eet, drinkt en de hele avond goede muziek. Het leuke hier was dat iedereen langer bleef dan gepland. Iedere dag waren er wel een paar die in de ochtend hadden uitgecheckt en dan s`avonds zeiden ach laat ik nog maar een nachtje blijven….. Het strand was hier ook erg de moeite ward, altijd een goede wind en heerlijk blauw water.

Inmiddels ben ik weer in Cancun aangekomen om morgen dan toch echt naar Cuba te vertrekken en daar twee weken een heerlijke vakantie met mijn moeder te hebben. Tja en zoals jullie bij mij kunnen verwachten zijn er toch wel weer een paar verrassende ontwikkelingen…… De onverwachte ontmoeting met Mel vorige week heeft toch wel heel veel bij ons beide losgemaakt. We hebben dan ook met al onze wijsheid (!!!!!?????) besloten om toch weer samen verder te gaan….. Mel zal de tweede week dat mijn moeder en ik in Cuba zijn zich bij ons voegen. Zoals het er nu naar uitziet zullen er daarna nog een aantal zeer verrassende stappen genomen worden maar daarover later meer……. Ben erg blij dat Mel en ik erachter zijn gekomen dat we toch wel heel veel voor elkaar betekenen en dat we er alles aan moeten doen om dit moois te behouden!

Vertrokken uit de hooglanden, eindelijk naar de echte warmte…..tenminste dat dacht ik. Aangekomen in Coban niets dan regen en kou. Snel een tour geboekt voor de volgende dag naar Semuc champey. Semuc champey is een rivier die onder de grond gaat maar met het overgebleven water worden er boven de grond terrassen van azuurblauw water gevormd waar je heerlijk in kunt zwemmen. Nadat je via de terrassen bent afgedaald klim je in een grot waar de rivier met volle kracht doorheen dendert, en het zit er vol met vleermuizen….. Volgende dag weer eens een dag ziek op bed na verkeerd voedsel. Dag later vertrokken vanuit Coban naar Flores. Eindelijk echt warm! Flores is de uitvalsbasis voor een bezoek aan Tikal, de mooiste Maya site die er is. Heb een sunset tour genomen wat inhoudt dat je om half vier s`nachts wordt opgehaald om dan het opkomen van de zon en het wakker worden van de jungle mee te maken vanaf de hoogste peramide in Tikal. Kan je zeggen dit kan ik niet in woorden overbrengen. Het ontwaken van de jungle, iedere keer meer geluid van de apen, toekans, parkieten en wat al niet meer en dan de zon die langzaam opkomt en een beeld geeft wat ik niet snel vergeten zal

Eenmaal weer vertrokken uit Flores onderweg naar Finca Ixobel, een eco boerderij waar het goed toeven is. Gewoon even lekker niets doen. Beetje voetballen, zwemmen, goed eten en verder lekker liggen in een hangmat. De meeste mensen blijven er langer dan gepland, heb dat voorbeeld maar netjes gevolgd. Had dat ook wel nodig want hierna zou ik een tour gaan maken met een fransman die ik ontmoet had en die tour zou best wel eens zwaar kunnen zijn….

El Mirador…..

Ik had met die fransman afgesproken om naar El Mirador te gaan. El Mirador is de grootste Maya Site die er tot nog toe ooit gevonden is. Alleen er is een probleem, hij ligt midden in de jungle en er rijden daar geen bussen naar toe. In de rough gide stond dat het een tocht voor doorzetters is, dus aan mij wel besteed dacht ik zo ha ha… Alleen die fransman kwam helaas niet opdagen. Gelukkig was het niet moeilijk om een andere groep te vormen. Misschien was het slim geweest om me iets beter voor te bereiden… De eerste dag begonnen we met lopen, modder, warm (+30 graden) en zeer vochtige lucht. Geen pretje dus. Om een uur of een ergens gestopt na twee uur snelwandelen, lunch zal zo wel komen dachten we. Ja 1/8 deel van een meloen maar meer kwam er niet, vamos. Na nog eens twee uur achter de guide gejogged te hebben waren we eindelijk bij onze eerste kamp aangekomen. Bleek dat we 23 km gelopen hadden, oh dat is best veel en hoeveel morgen dan vroeg ik….40 km!!!!! dus. Daar ging alle goede hoop van een leuke tour. 40 km op een ondergrond van zacht en hard modder, nooit een stap waarbij je voet recht op de grond staat, niet om je heen kunnen kijken want dan struikel je en in een tempo alsof we achtervolgd worden pfff. Gelukkig werd het eten beter. Maar we hebben het gehaald! Op El Mirador komen ongeveer 50 mensen per maand, dus best apart om daar ook te zijn. De tempels zijn nog niet gerestaureerd, eigenlijk zie je niet eens dat het tempels zijn, gewoon heuvels met bomen erop….op een aantal na dan waar ze mee bezig zijn. We hadden gehoord dat de bewakers van het "park" 40 dagen daar zaten en dan een week vrij waren. Dus dachten we, laten we maar een fles sterke drank voor ze meenemen. Dat viel goed, een uur nadat we de fles gegeven hadden kwamen ze half dronken naar ons toe en namen ons bij wijze van hoge uitzondering mee naar een tempel die van binnen werd ontmanteld. Normaal mogen daar geen toeristen komen maar zij vonden dat wij wel een kijkje mochten nemen! Smalle tunnels met muurschilderingen en veel spinnen….dit maakte eigenlijk alles weer goed! Dag later weer aan terugtocht begonnen, ga niet weer alles herhalen maar gewoon klote…zeker omdat we al die tijd geen mogenlijkheid hadden om ons te wassen…..

Nu lekker een rustdag in Flores en morgen op naar Belize, een der mooiste divespots ter wereld…ben benieuwd.

Tot gauw!